Z marzeń powstał świat, mój dziecięcy świat.

W wielkich sklepach błyszczał mi za szkłem,

Deszczem piłek spadł na przedszkolny bal.

Co tu gadać, trochę mi go żal ...



Z marzeń powstał świat, własny, bliski świat.

Ustawiałem z nich, jak z klocków, dom.

Czasem bywa tak, że wychodzą sny

Na pół drogi snom.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna?

Kto pewien jest, co mu da,

Spełni co zmienny los, szybki czas?

I zwykłe dnie i święta dwa -

Nasz żywy świat, który jest

Z tego, co cieszy, co boli nas.



Z marzeń powstał świat, niecierpliwy świat,

A nocami skrzydła rosły nam

I w obłokach aż widywano nas! -

Widywano pewnie nas i tam.



Z marzeń powstał świat, namacalny świat,

Choć bywało wymknął nam się z rąk,

Chociaż mało kto w życiu spotkać miał

Marzeń dalszy ciąg.



Kto z góry wie? Kto przyszłość zna,

Choć niby już poznał świat,

Niby już zgłębił sens wielu ksiąg?

Lecz bywa, że ktoś szczęście ma

I z życia tu, i z życia tam,

Marzeń mu złoży się dalszy ciąg.



Gdzie, gdzie pozostał ten czas,

Gdy szkoła łączyła nas?

Czy teraz któryś z was

Przyjaciół takich ma

Jak my, jak my za tamtych lat?



Gdzie, gdzie pozostał ten czas?

Gdzie, gdzie wakacje i las?

Wspomnienia z sobą weź - 

I dobre, i te złe - 

Bo już, bo na życie już czas.



Gdzie, gdzie pozostał ten czas?

Czy życie rozdzieli nas?

Od teraz każdy z nas

Już własne drogi ma,

Bo już mamy dwadzieścia lat.

Bo już mamy dwadzieścia lat.

Mamy dwadzieścia lat